حدیث عشق تو دیوانه کرده عالم را
به خون نشانده دل دودمان آدم را

غم تو موهبت کبریاست در دل من
نمی‌دهم به سُرور بهشت این غم را

غبار ماتم تو آبرو به من بخشید
به عالمی ندهم این غبار ماتم را

به نیم قطره‌ی اشک محبتت ندهم
اگر دهند به دستم تمام عالم را

به یمن گریه برای تو روز محشر هم
خموش می‌کنم از اشک خود جهنم را

اگر بناست دمی بی تو بگذرد عمرم
هزار بار بمیرم نبینم آن دم را

من جدا شدن از کوی تو خدا نکند
خدا هرآن‌چه کند از تو‌ام جدا نکند

به غبار حرم کرب و بلایت سوگند؛ دوست دارم که شبی در حرمت گریه کنم.

رسول الله (صلى الله عليه و آله) فرمود: «ان الشيطان ليجرى من ابن آدم مجرى الدم فضيقوا مجاريه بالجوع »، كه شيطان جريان مى يابد و نفوذ مى كند در فرزندان آدم، مانند جريان خون در بدن پس مجارى شيطان را در وجود خود به واسطه گرسنگى يعنى روزه تنگ نمائيد، و الحق، كه روزه بدون اثر چه فايده و ثمرى دارد؟ آرى فائده و اثرى ندارد كه آدمى غذاى ناهار خويش را به افطار تاخير اندازد، و از امساك و اجتناب از يك سرى مبطلات روزه، انواع تهمتها و دروغها و غيبتها و شهوترانى ها و هتك حرمت خلق الله و حفظ نكردن ناموس خويش از نامحرمان و سوء تربيت فرزندان و سرعت غضب به حادثه كوچكى و ايجاد ضرب و شتم و صدها گناه ديگر مرتكب شود و بگويد من روزه هستم خير؟ اين نوع روزه اثرى و فايده اى ندارد، بايد روزه قدرت ساختن و اصلاح نفس داشته باشد و روزه اين قدرت را دارد، لكن اين مائيم ارزش و اهمیت او را تشخيص نداديم، و از اين نوع روزه هاى بى اثر ثمرى جز گرسنگى و تحمل تشنگى عايد ما نمى شود، و چه فايده اى است از براى روزه دار كه فريضه اى اداء كند و كبيره اى مرتكب گردد، و با خيانت بر بندگان خدا در مال و عرض ايشان تجاوز نمايد .

خلاصه كنم و اين بخش را «فلسفه روزه و حكمت مشروعيت » به سخن مولاى متقيان (عليه السلام) مزين نمايم كه امام عليه السلام در آنجا كه فلسفه پاره اى از احكام را تشريح مى فرمايد: «و الصيام ابتلاء لاخلاص الخلق » .

خداوند، روزه را براى آزمايش اخلاص مردم مقرر و فرض فرموده است، و كسى كه به پيشگاه حضرت حق اخلاص ورزد، تمامى اوصافى كه در فلسفه روزه بيان شده است شامل حالش مى شود، و روزه كاملا با اخلاص روزه دار، در رابطه است.

از خیلی‌ها شنیده بود که: بس است، چقدر لعن و نفرین و آرزوی عذاب برای این‌ها می‌کنی؟

چه نیازی هست که این همه ذلت و درد و فقر و گرفتاری را پشت سر هم ردیف می‌کنی؟ اگر این‌ها محقق شود که تو هم فرقی با او نداری و ظلم نموده‌ای؟

این اشتباه را که با اشتباه برطرف نمی‌کنند، منطق و گفتمان را برای همین اوقات گذاشته اند!!!

و بعد از شنیدن کلمه گفتمان خندید به همه خانم‌ها و آقایان شیک و مرتبی که سالهاست، پشت میزهای مدور سازمان ملل و حقوق بشر و یونیسف و... نشسته‌اند و می‌خواهند قانون برای راحتی و سعادت بشریت وضع کنند و عاجزند از دادن یک دادخواست کوچک برای رفع محاصره‌ی غزه، آن هم در عصر تمدن و آزادی و دموکراسی!!! و این یعنی اوج کمال انسانی.

پس زیر لب زمزمه کرد خدایی را که سوای همه این نجات بخشان بشریت!!! برای او کافی است و پشت و پناه و گشاینده ی امور اوست.
چه زمانی زیباتر از امروز برای پناه بردن به خدا!!!

فَاَنْتَ ثِقَتى‏ وَرَجآئى‏، وَمَفْزَعى‏ وَمَهْرَبى‏،وَمَلْجَأى‏ وَمَنْجاىَ، فَبِكَ اَسْتَفْتِحُ، وَبِكَ اَسْتَنْجِحُ وَبِمُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَتَوَجَّهُ اِلَيْكَ، وَاَتَوَسَّلُ وَاَتَشَفَّع.

پس می‌گویم خدایا؛
تو امید و اعتماد و پناه و نجات بخش منی، که به لطف تو فتح و ظفر می یابم و این معرفتم نیست جز به برکت محمد و آل محمد.

اَسْئَلُكَ بِحَقِ مُحَمَّدٍ خاتَِمِ النَّبِيّينَ، وَعَلِىٍّ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَبِحَقِّ فاطِمَةَ بِنْتِ نَبِيِّكَ،وَبِحَقِّ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ، فَاِنّى‏ بِهِمْ اَتَوَجَّهُ اِلَيْكَ فى‏ مَقامى‏ هذا،وَبِهِمْ اَتَوَسَّلُ وَبِهِمْ اَتَشَفَّعُ اِلَيْكَ، وَبِحَقِّهِمْ اَسْئَلُكَ وَاُقْسِمُ وَاَعْزِمُ‏عَلَيْكَ، وَبِالشَّاْنِ الَّذى‏ لَهُمْ عِنْدَكَ، وَبِالْقَدْرِ الَّذى‏ لَهُمْ عِنْدَكَ، وَبِالَّذى‏فَضَّلْتَهُمْ عَلَى الْعالَمينَ، وَبِاسْمِكَ الَّذى‏ جَعَلْتَهُ عِنْدَهُمْ، وَبِهِ‏خَصَصْتَهُمْ دُونَ الْعالَمينَ، وَبِهِ اَبَنْتَهُمْ وَاَبَنْتَ فَضْلَهُمْ مِنْ فَضْلِ الْعالَمينَ، حَتّى‏ فاقَ فَضْلُهُمْ فَضْلَ الْعالَمينَ جَميعاً

می‌خواهم که به حق محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین بخوانمت که در این مقام، تنها توجه‌ام به تو و به برکت حضور آنان است و این از فضل توست که مرا معلمانی چون آنان قرار دادی...

این عاشقانه‌ترین سپاس را از بنده‌ات را بپذیر...

شکر که وسیله ارتباطم با تو، بهانه شفاعت همه شیطنت‌های زندگی‌ام نزد تو، و محور تمام سوگندهای زندگی‌ام این عزیزانت بودند، همانان که نمره‌شان و قدرشان را تنها خودت می‌دانی، آنهایی که در کلاس بندگی تو، برتری دارند بر همه جهانیان و این تفضل سبب قرار دادن اسم اختصاصی‌ات نزد آنان است تا همگان بدانند افتخار بندگی تو، بالاترین مقام در دو دنیاست...

می‌خواهم تو را با نام بر حق  محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین بخوانم، به امید نزدیک شدن به شاگرد اول‌های دفتر تو ...